ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ   ΣΤΟ   ΣΧΟΛΕΙΟ

Τα αλλεργικά νοσήματα είναι οι δεύτερες σε συχνότητα παθήσεις της παιδικής ηλικίας μετά τις λοιμώξεις. Η γνώση των αλλεργικών νοσημάτων και η κατανόηση των συμπτωμάτων που τα συνοδεύουν είναι ιδιαίτερα πολύτιμη.  Βοηθά τον γονέα στην καλύτερη αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του παιδιού και τον εκπαιδευτικό στην σωστή καθοδήγηση, όταν τα συμπτώματα είναι «ενοχλητικά» και εμποδίζουν την συγκέντρωση του μαθητή. Οι αλλεργίες δυστυχώς, δεν δημιουργούν μόνο ενοχλητικά συμπτώματα, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις οδηγούν σε  καταστάσεις απειλητικές για τη ζωή του παιδιού. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο εκπαιδευτικός καλείται όχι μόνο να αναγνωρίσει έγκαιρα την επικίνδυνη αντίδραση,  αλλά και να δώσει τις πρώτες βοήθειες, καθώς δεν υπάρχει στα σχολεία της χώρα μας, ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό (νοσηλευτές) για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων.

 Τι  είναι αλλεργία;

Αλλεργία είναι μια μη φυσιολογική απάντηση του οργανισμού σε αβλαβείς ουσίες από το περιβάλλον. Οι ουσίες που προκαλούν αλλεργίες ονομάζονται αλλεργιογόνα.

Τα αλλεργιογόνα φυσιολογικά δεν θα έπρεπε να προκαλούν καμία αντίδραση στους ανθρώπους. Μερικές φορές όμως, ο οργανισμός αντιλαμβάνεται με λάθος τρόπο ένα ή περισσότερα αθώα συστατικά του περιβάλλοντός του, νομίζοντας ότι πρόκειται για εχθρούς, για εισβολείς.  Όπως θα έκανε στην περίπτωση ενός επικίνδυνου μικροβίου, οπλίζεται με πυρομαχικά, στήνει παγίδες και είναι έτοιμος για την επόμενη ‘εισβολή’. Όταν αυτή συμβεί, όπως για παράδειγμα με την εισπνοή γύρης, το τσίμπημα μιας μέλισσας, τη βρώση ενός φρούτου ή τη λήψη κάποιου φαρμάκου, ο οργανισμός πυροδοτεί μια χημική επίθεση εναντίον του υποτιθέμενου εχθρού. Τα αλλεργικά συμπτώματα εμφανίζονται ως αποτέλεσμα αυτής της αχρείαστης επίθεσης.

Οι αλλεργικές αντιδράσεις συνήθως ξεκινούν στα σύνορα του σώματός μας με το περιβάλλον. Αυτά είναι το δέρμα από την εξωτερική πλευρά, η επιφάνεια της μύτης, του πνεύμονα, και  του γαστρεντερικού σωλήνα από μέσα. Είναι λογικό ότι ανάλογα με το είδος του αλλεργιογόνου, πρωτοστατεί το αντίστοιχο όργανο. Για παράδειγμα, όταν εισπνέουμε το αλλεργιογόνο, τα συμπτώματα από αυτή την επιθετική άμυνα του οργανισμού εμφανίζονται στις πύλες του εισπνεόμενου αέρα: στη μύτη και στον πνεύμονα. Αλλεργιογόνα που βρίσκονται  σε τροφές μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα σε οποιοδήποτε σημείο της διαδρομής της τροφής.  Στις περιπτώσεις όμως που η ποσότητα του αλλεργιογόνου είναι μεγάλη, ή η βαρύτητα της αλλεργίας είναι σοβαρή, οι χημικές ουσίες που εκκρίνονται ως απάντηση στην ‘εισβολή’ κυκλοφορούν με το σύστημα των αγγείων του σώματος και μπορούν να φτάσουν σε πολλά διαφορετικά όργανα. Τότε συμβαίνει η αναφυλακτική αντίδραση, που εκδηλώνεται με αιφνίδια, ταυτόχρονα αλλεργικά συμπτώματα σε πολλά όργανα και αποτελεί  σημαντικό  κίνδυνο, ακόμα και για τη ζωή των αλλεργικών ασθενών.

Καθώς ο οργανισμός δεν ξεχνάει εύκολα τους εχθρούς που έχει αναγνωρίσει, η αλλεργία έχει την τάση να διαρκεί πολλά χρόνια και να πυροδοτεί αντιδράσεις σε κάθε επόμενη επαφή με το αλλεργιογόνο.

Ο Αλλεργιολόγος είναι ο ιατρός που είναι ειδικά εκπαιδευμένος να εντοπίζει τα υπεύθυνα αλλεργιογόνα και να σχεδιάζει μέτρα αποφυγής και αντιμετώπισης των αλλεργικών αντιδράσεων. Ακόμη σημαντικότερο, μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να μειώσει ή και να εξαλείψει αυτήν την ‘παρεξηγημένη’ υπερευαισθησία, εφαρμόζοντας θεραπείες που ‘συμφιλιώνουν’ το αμυντικό σύστημα του οργανισμού με το αλλεργιογόνο.

Ποια παιδιά εμφανίζουν συχνότερα συμπτώματα αλλεργίας?

Παιδιά που οι γονείς , οι παππούδες  ή τα αδέλφια τους έχουν αλλεργίες έχουν περισσότερες πιθανότητες  να παρουσιάσουν αλλεργία. Εάν και οι δύο γονείς έχουν κάποιο αλλεργικό νόσημα όπως αλλεργική ρινοεπιπεφυκίτιδα, αλλεργικό βρογχικό άσθμα ή ατοπικό έκζεμα το παιδί έχει τετραπλάσιες πιθανότητες  να παρουσιάσει αλλεργία σε σχέση με το παιδί που οι γονείς δεν είναι αλλεργικοί. Εάν ο ένας γονέας έχει αλλεργίες το παιδί έχει διπλάσιες πιθανότητες να παρουσιάσει αλλεργική νόσο.     Παιδιά που έχουν αλλεργία σε τροφές ή ατοπιΠαιδιά με τροφική αλλεργία ή/και ατοπικό έκζεμα στην βρεφική ή πρώτη παιδική ηλικία είναι πιθανότερο να παρουσιάσουν αλλεργική ρινίτιδα ή αλλεργικό βρογχικό άσθμα αργότερα.

 Για να εμφανίσει ένα παιδί αλλεργία δεν αρκεί μόνο το θετικό οικογενειακό ιστορικό (αλλεργία στην οικογένεια), αλλά πρέπει να βρεθεί στο κατάλληλο περιβάλλον και να εκτεθεί στις ουσίες (αλλεργιογόνα) που θα τον κάνουν αλλεργικό. Για τον λόγο αυτό, ένα παιδί με προδιάθεση να εμφανίσει αλλεργίες πρέπει να το προστατεύσουμε εφαρμόζοντας βασικούς κανόνες πρόληψης:

  • Αποφυγή έκθεσης σε καπνό τσιγάρου κατά την εγκυμοσύνη και την πρώτη παιδική ηλικία.
  • Αποφυγή εστιών υγρασίας και μυκήτων (μούχλα) στο σπίτι
  • Αποφυγή ατμοσφαιρικών ρύπων μέσα στο σπίτι (καπνός τσιγάρου, αποσμητικά κ.α.)
  • Θηλασμός για τουλάχιστον 4-6 μήνες
  • Σε παιδιά υψηλού κινδύνου για εκδήλωση αλλεργίας μειώνουμε την έκθεση σε αλλεργιογόνα που μπορεί να τα ευαισθητοποιήσουν όπως ακάρεα, μύκητες, κατσαρίδες, κ.α.

Εάν το παιδί έχει εκδηλώσει συμπτώματα αλλεργίας απαιτείται κατάλληλη αντιμετώπιση από ειδικό γιατρό Αλλεργιολόγο:

  • Θεραπεία ατοπικού εκζέματος σε βρέφη και παιδιά.
  • Αποφυγή τροφών που προκαλούν αλλεργία.
  • Ειδική θεραπεία αλλεργίας ανώτερου αναπνευστικού (ρινοεπιπεφυκίτιδα) ώστε να προλάβουμε την εκδήλωση άσθματος.
  • Σε παιδιά που έχουν ήδη ευαισθητοποιηθεί σε αλλεργιογόνα -όπως ακάρεα, μύκητες, ζώα, κατσαρίδες - περιορίζουμε  την έκθεση, ώστε να αποφεύγονται οι εξάρσεις  της νόσου.
  • Σωστή θεραπεία με στόχο την αλλεργική φλεγμονή.

Παιδιά που κινδυνεύουν να παρουσιάσουν απειλητική για τη ζωή αντίδραση (αλλεργικό shock) πρέπει να έχουν πάντα στο σπίτι και στο σχολείο φάρμακα αντιμετώπισης του επεισοδίου. Είναι απαραίτητο να υπάρχουν και στο σχολείο γραπτές οδηγίες δράσης για την αντιμετώπιση του επεισοδίου.

 

Ποιες είναι οι συχνότερες μορφές αλλεργίας;

Α. Αλλεργία του αναπνευστικού

Β. Αλλεργικές εκδηλώσεις  στο δέρμα

Γ. Αλλεργία σε υμενόπτερα

Δ.  Αλλεργία σε τροφές

 

Α. Αλλεργία του αναπνευστικού:

 

  1. Αλλεργική ρινίτιδα
  2. Αλλεργική επιπεφυκίτιδα
  3. Αλλεργικό βρογχικό άσθμα

 

  1. Αλλεργική ρινίτιδα

Αλλεργική ρινίτιδα είναι η φλεγμονή του βλεννογόνου (της εσωτερικής επιφάνειας) της μύτης  που προκαλείται από τα αλλεργιογόνα του αέρα που αναπνέουμε.

Αλλεργική ρινίτιδα παρουσιάζει 1 στα δέκα παιδιά και 2-3 στους δέκα εφήβους. Τα συνήθη συμπτώματα είναι τα συνεχόμενα φταρνίσματα, φαγούρα στη μύτη, ρινική συμφόρηση (φραγμένη/ μπουκωμένη  μύτη), καταρροή και συχνά βήχας. Τα συμπτώματα μπορεί να παρουσιάζονται ορισμένες εποχές όπως άνοιξη και φθινόπωρο, όταν οφείλονται σε γύρεις δένδρων, φυτών ή σπόρια μυκήτων  ή όλο το χρόνο όταν οφείλονται σε επιθήλια ζώων,  ακάρεα, μύκητες κ.α. Τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας  μοιάζουν με τα συμπτώματα ίωσης με τη διαφορά ότι η αλλεργική ρινίτιδα δεν συνοδεύεται από πυρετό και δεν είναι μεταδοτική.

Το παιδί με αλλεργική ρινίτιδα :

  • φταρνίζεται συχνά και συνεχόμενα,
  • ή/και έχει φραγμένη μύτη με αποτέλεσμα να αναπνέει από το στόμα,
  • ή/και φυσάει συχνά ή σκουπίζει τη μύτη,
  • έχει μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια
  • κάνει συχνές γκριμάτσες λόγω κνησμού (φαγούρας στη μύτη) ενώ συχνά με την παλάμη του ανασηκώνει την άκρη της μύτης στην προσπάθεια του να την ανακουφίσει και να αναπνεύσει καλύτερα.

Η αλλεργική ρινίτιδα επηρεάζει αρνητικά την  ποιότητα ζωής του παιδιού, την καθημερινή δραστηριότητα καθώς και την απόδοση στο σχολείο. Το αλλεργικό παιδί παρουσιάζει συχνά υπνηλία, αδυναμία συγκέντρωσης, «εκνευρισμό», συμπτώματα που επιδεινώνονται από την αλόγιστη χρήση ανακουφιστικών φαρμάκων.  Εάν  τα συμπτώματα δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα και κατάλληλα, γίνονται  χρόνια, οδηγούν σε πονοκέφαλο, απώλεια όσφρησης και γεύσης, συχνές ιγμορίτιδες και ωτίτιδες, χρόνιο βήχα, ενώ η αλλεργική ρινίτιδα είναι και συχνή αιτία ορθοδοντικών διαταραχών. Τα συμπτώματα μπορεί να επιδεινωθούν από μη ειδικούς παράγοντες όπως καπνός τσιγάρου, σκόνη, σκόνη κιμωλίας, έντονες οσμές, ιώσεις.

        2. Αλλεργική επιπεφυκίτιδα

Συχνά η αλλεργική ρινίτιδα συνοδεύεται και με συμπτώματα από τα μάτια (αλλεργική επιπεφυκίτιδα).  Τα μάτια είναι κόκκινα,  δακρύζουν συχνά, υπάρχει αίσθηση καψίματος και το φως είναι ενοχλητικό. 

         3.  Αλλεργικό άσθμα

Το αλλεργικό βρογχικό άσθμα είναι η πιο συχνή χρόνια νόσος της παιδικής ηλικίας.  Περίπου 4 στα 5 παιδιά με άσθμα (80%) εκδηλώνουν τα συμπτώματα πριν την ηλικία των 5 χρόνων.  Τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από έναν επίμονο ξηρό βήχα, σφύριγμα στην αναπνοή, βάρος στο στήθος,  έως συμπτώματα δύσπνοιας. Η δυσκολία στην αναπνοή (δύσπνοια) χαρακτηρίζεται από το παιδί ως αίσθημα βάρους,  σφιξίματος ή κάψιμο στο στήθος και συνοδεύεται από ήπιο σφύριγμα κατά την φάση της εξόδου του αέρα από τους πνεύμονες (συριγμός). Η δυσκολία στην αναπνοή μπορεί να είναι ήπια και να διαρκεί από λεπτά έως μέρες ή εβδομάδες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις η δυσκολία στην αναπνοή είναι έντονη και απειλητική για τη ζωή του παιδιού, εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Συχνά το άσθμα εκδηλώνεται μόνο με επίμονο, ασυγκράτητο βήχα. Στις περισσότερες περιπτώσεις το άσθμα οφείλεται σε αλλεργία και για τον λόγο αυτό  ο βήχας δεν είναι μεταδοτικός.

Αλλεργικό βρογχικό άσθμα είναι αλλεργική φλεγμονή των αεραγωγών (των σωλήνων που μεταφέρει τον αέρα στους πνεύμονες).  Η φλεγμονή των πνευμόνων προκαλεί αυξημένη ευαισθησία (υπεραντιδραστικότητα) σε παράγοντες μη ειδικούς  (παράγοντες που από μόνοι τους δεν θα προκαλούσαν άσθμα όπως ερεθιστικές ουσίες, άγχος κ.α.). Βασικό χαρακτηριστικό του άσθματος είναι η σύσπαση (στένωση) των αεραγωγών από αλλεργιογόνα, ιώσεις, κ.α. με αποτέλεσμα δυσκολία στην αναπνοή (δύσπνοια) . Τα αλλεργιογόνα που προκαλούν αλλεργικό βρογχικό άσθμα είναι τα ίδια  με αυτά που προκαλούν αλλεργική ρινίτιδα και επιπεφυκίτιδα, άρα τα συμπτώματα είναι εποχικά ή ολοετή. 

Υποπτευόμαστε άσθμα:

  • Σε παιδί που παρουσιάζει μόνιμο βήχα ή συχνά επεισόδια βήχα ιδιαίτερα εάν συνοδεύεται με σφύριγμα κατά την αναπνοή
  • Όταν τα «κρυώματα» προκαλούν συμπτώματα συνεχώς από τους πνεύμονες, και διαρκούν περισσότερο, σε σχέση με τα αδέλφια ή τους φίλους του
  • Όταν το παιδί εξ’ αιτίας των «κρυωμάτων» λείπει συχνά από το σχολείο
  • Όταν βήχει ή σφυρίζει στη διάρκεια της άσκησης, του έντονου παιχνιδιού, μετά έντονο γέλιο, κλάμα ή εκρήξεις θυμού (Βήχας ή και συριγμός με την άσκηση σημαίνει μη-καλά ελεγχόμενο άσθμα).
  • Όταν παρουσιάζει συχνά νυχτερινά επεισόδια με βήχα ή σφύριγμα στην αναπνοή
  • Όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό άσθματος ή αλλεργιών.

Τα συμπτώματα του άσθματος μπορεί να επηρεάζουν πολλές σχολικές και εξωσχολικές δραστηριότητες. Συχνά τα παιδιά με άσθμα φαίνεται να έχουν λιγότερες αντοχές σε σχέση με τα άλλα παιδιά στη διάρκεια του παιχνιδιού και συχνά ασυνείδητα περιορίζουν τις φυσικές δραστηριότητες, ώστε να προφυλαχτούν από τα ανεπιθύμητα συμπτώματα. Είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν πως τα περισσότερα παιδιά με άσθμα έχουν αλλεργία. Ο αλλεργιολογικός έλεγχος θα εντοπίσει την αιτία που προκαλεί την αλλεργική φλεγμονή, ώστε να ληφθούν βασικά μέτρα προστασίας όπως για παράδειγμα:

Παιδιά που έχουν αλλεργία σε γύρεις:

  • Χρησιμοποιούν τα φάρμακα τους την εποχή της έντονης ανθοφορίας. Τα παιδιά με άσθμα σε εκδρομές στην εξοχή ή σε πάρκο την εποχή της ανθοφορίας, πρέπει να έχουν μαζί τους  τα φάρμακα  (έκτακτης ανάγκης) αντιμετώπισης επεισοδίου.
    • Ταξίδια με αυτοκίνητο την εποχή αυτή πρέπει να γίνονται με τα παράθυρα κλειστά.

    Παιδιά που έχουν αλλεργία σε μύκητες:

    • Αποφεύγουν εκδρομές σε δάσος το φθινόπωρο ή λαμβάνουν τα φάρμακα τους.
    • Αποφεύγουν εργασίες σε χώρους κλειστούς με υγρασία.

    Παιδιά με αλλεργία σε ακάρεα:

    • προσοχή όταν αθλούνται σε κλειστούς χώρους

    Σήμερα οι πρόσφατες οδηγίες για την αντιμετώπιση του άσθματος τονίζουν τη σημασία της έγκαιρης και σωστής διάγνωσης, του καθορισμού των παραγόντων που προκαλούν επεισόδιο, καθώς και της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής. Ο έλεγχος του περιβάλλοντος (π.χ. κάπνισμα, αλλεργιογόνα, ιογενείς λοιμώξεις) θα προστατεύσει από εξάρσεις και υποτροπές της νόσου. Η εκπαίδευση γονέων, παιδιού και εκπαιδευτικών θα βοηθήσει στην έγκαιρη αναγνώριση των πρώτων συμπτωμάτων, καθώς και στην σωστή αντιμετώπιση της κρίσης. Τέλος η έγκαιρη και σωστή θεραπεία θα προφυλάξει τους πνεύμονες από μόνιμες βλάβες και θα βοηθήσει στον καλό έλεγχο της νόσου.

    Για την προστασία των ασθματικών παιδιών στο σχολείο πρέπει:

    • ο καθαρισμός του σχολείου, η χρήση χημικών, απολυμαντικών να γίνεται μετά το τέλος των μαθημάτων, όταν δεν υπάρχουν μαθητές,
    • στα εργαστήρια (π.χ. χημείας) να υπάρχει κατάλληλος αερισμός, για την αποφυγή εισπνοής ερεθιστικών ουσιών.

     

    ΒΡΟΓΧΟΣΠΑΣΜΟΣ  ΑΠΟ  ΑΣΚΗΣΗ

    Τα περισσότερα παιδιά με άσθμα, σε συνθήκες έντονης σωματικής άσκηση αναπτύσσουν συμπτώματα άσθματος. Υπάρχουν άτομα που εκδηλώνουν συμπτώματα άσθματος μόνο κατά τη διάρκεια άσκησης. Τα περισσότερα από αυτά τα άτομα έχουν αλλεργική ρινίτιδα ή οικογενειακό ιστορικό αλλεργίας. Στο άσθμα από άσκηση, συμπτώματα όπως σφύριγμα στην αναπνοή, σφίξιμο στο στήθος, βήχας και πόνος στο στήθος μπορεί να εμφανιστούν 5-20 λεπτά μετά την έναρξη της άσκησης.

 

Φυσιολογικά ο αέρας που πηγαίνει στους πνεύμονες περνά από τη μύτη όπου καθαρίζεται (από σωματίδια σκόνης, ρυπαντές, αλλεργιογόνα κ.α.), θερμαίνεται και υγραίνεται. Στην έντονη άσκηση και σε περιπτώσεις φραγμένης μύτης (π.χ. αλλεργική ρινίτιδα) ο αέρας μπαίνει από το στόμα απευθείας στους πνεύμονες (χωρίς να καθαριστεί, θερμανθεί και υγρανθεί) .Ο κρύος και ξηρός αέρας  ερεθίζει τους πνεύμονες και προκαλεί το άσθμα από άσκηση.

Σε παιδιά με άσθμα από άσκηση η κολύμβηση και η υδατοσφαίριση είναι από τα κύρια προτεινόμενα αθλήματα καθώς εκτελούνται σε θερμό και υγρό περιβάλλον.  Πεζοπορία, ποδηλασία αναψυχής, ισομετρική άσκηση, γυμναστική, πάλη, καράτε είναι αθλήματα  καλά ανεκτά ενώ το ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση, το αγωνιστικό σκι και η συμμετοχή σε δρόμους μεγάλων αποστάσεων θεωρούνται περισσότερο ασθμογόνα  αθλήματα.

  • Η εκπαίδευση στη ρινική αναπνοή, η κατάλληλη προθέρμανση,  η χρήση φαρμάκων πριν την άσκηση και η αποφυγή έκθεσης σε αλλεργιογόνα κατά τη διάρκεια της άσκησης, προστατεύει από την εκδήλωση κρίσης αλλεργικού βρογχικού άσθματος.
  • Είναι σημαντικό για τα παιδιά με άσθμα και ιδιαίτερα τα παιδιά με άσθμα από άσκηση  να έχουν γραπτές οδηγίες αντιμετώπισης επεισοδίου.
  • Οξεία ασθματική κρίση Εκδηλώνεται με βήχα, δύσπνοια, βράσιμο και σφίξιμο στο στήθος. Είναι επείγουσα κατάσταση και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση!
  • Ο αλλεργιολόγος οφείλει να χορηγήσει ενημερωτικό σημείωμα για τους εκπαιδευτικούς, ώστε ν’ αναγνωρίσουν μια ασθματική κρίση, να χορηγήσουν τα απαραίτητα φάρμακα, να ενημερώσουν τους γονείς και πιθανά να μεταφέρουν το παιδί στο νοσοκομείο.
  • Το παιδί οφείλει να σταματά οποιαδήποτε δραστηριότητα όταν εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα και να λαμβάνει αμέσως τα εισπνεόμενα φάρμακα του.
  • Αν σε 10’-15΄δε βελτιωθούν τα συμπτώματα ή επιδεινωθούν, τότε ενημερώνονται οι γονείς και ίσως χρειαστεί η μεταφορά του παιδιού στο νοσοκομείο.
  • Θα πρέπει να υπάρχει πάντα η δυνατότητα επικοινωνίας με το θεράποντα αλλεργιολόγο (όνομα, τηλέφωνο).
  • Το ασθματικό παιδί στο σχολείο:
  • Επιτρέπεται να συμμετέχει στις αθλητικές δραστηριότητες όταν το άσθμα του δεν είναι σε έξαρση. Μπορεί να απαιτείται η χρήση εισπνεόμενων βρογχοδιασταλτικών πριν την άσκηση.
  • Πρέπει να του επιτρέπεται να έχει μαζί του τα φάρμακά του και να τα χρησιμοποιεί σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.
  • Δεν πρέπει να απουσιάζει από τα μαθήματά του όταν έχει ήπια συμπτώματα.

 

Β. Αλλεργικές εκδηλώσεις  στο δέρμα

 

Η δερματίτιδα

Η ατοπική δερματίτιδα 

είναι μια πάθηση του δέρματος που απαντάται ολοένα και συχνότερα. Οι περισσότεροι άνθρωποι με ατοπική δερματίτιδα  έχουν τα πρώτα συμπτώματά τους πριν από την ηλικία των 5. Μπορεί ωστόσο  να συμβεί σε βρέφη, παιδιά και ενήλικες.

 Πολλά άτομα παρουσιάζουν γενετική προδιάθεση και φαίνεται να είναι πιο συχνή σε οικογένειες με αλλεργική ρινίτιδα, αναπνευστικές ή τροφικές αλλεργίες.

Η αιτία δεν είναι πλήρως κατανοητή. Προκαλείται από δυσλειτουργία στην επιδερμίδα (το εξωτερικό στρώμα του δέρματος). Η επιδερμίδα είναι η πρώτη γραμμή άμυνας μεταξύ του σώματος και του περιβάλλοντος και διατηρεί περιβαλλοντικούς ερεθισμούς, αλλεργιογόνα αλλά και μικρόβια από την είσοδο τους στο σώμα μας

Κατά τις εξάρσεις, η επιδερμίδα εμφανίζει  ξηρότητα, βασανιστική φαγούρα, κοκκινίλες και αρχίζει να βγάζει υγρά πριν σχηματιστούν φυσαλίδες. Σε πιο χρόνιες καταστάσεις υπάρχει πολύ ξηρό δέρμα με λέπια.

Η φαγούρα που παρουσιάζεται είναι πηγή ενόχλησης και  συχνά  τα παιδιά χαρακτηρίζονται ως νευρικά και αντιδραστικά. Η ενόχληση  έχει αντίχτυπο στην ισορροπία ολόκληρης της οικογένειας. Προκαλεί  αϋπνία, που συχνά το παιδί  μοιράζεται με τους γονείς του και μπορεί να οδηγήσει σε απομόνωση και απόρριψη λόγω της εμφάνισης, παρότι η  πάθηση αυτή δεν είναι μεταδοτική.

 Παρόμοια εικόνα με της ατοπικής δερματίτιδας,  προκαλεί  και μία άλλη μορφή αλλεργίας η δερματίτιδα εξ επαφής (έκζεμα εξ επαφής). Οφείλεται σε αλλεργία σε χημικές ουσίες, που βρίσκονται σε προϊόντα καθημερινής χρήσης, όπως  σαπούνια, καθαριστικά, απορρυπαντικά, αρώματα, μέταλλα, χρώματα, μπογιές, πλαστελίνη , κ.α.

 Η αντίδραση αρχικά εκδηλώνεται με κοκκινίλα και φαγούρα στο μέρος που ακούμπησε το αλλεργιογόνο (η ουσία που προκάλεσε την αντίδραση).

ΟΙ  ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ  ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ  ΔΕΝ  ΕΙΝΑΙ  ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΕΣ

Η  κνίδωση

Η κνίδωση χαρακτηρίζεται από φαγούρα και από την εμφάνιση  ενός  εξανθήματος που επιστημονικά ονομάζεται πομφός. Οι πομφοί είναι φουσκωμένες, κυκλικές ή με ακανόνιστο σχήμα  περιοχές του δέρματος, Γύρω απ

ό τους πομφούς υπάρχει κοκκινίλα., Μοιάζει, με την αντίδραση του δέρματος όταν τριφτεί με τσουκνίδες. «Καντήλες, πετάλες, φλούμπες» είναι λέξεις με τις οποίες περιγράφει ο κόσμος την κνίδωση. Οι πομφοί εξαφανίζονται  όταν ασκηθεί πίεση στο δέρμα, διαρκούν λίγες ώρες και μετά εξαφανίζονται για να εμφανιστούν εκ νέου σε άλλες περιοχές. Σε μερικούς ανθρώπους μπορεί να εμφανιστεί ξανά και ξανά και να κρατήσει και περισσότερο από 6 βδομάδες οπότε και η κνίδωση λέγεται πλέον χρόνια.

Μερικά παιδιά με κνίδωση μπορεί να εμφανίσουν πρήξιμο σε διάφορα σημεία του σώματος,  μια κατάσταση που ονομάζεται αγγειοοίδημα.  Όταν το αγγειοοίδημα εκδηλώνεται  στο πρόσωπο, τα βλέφαρα μπορεί να κλείσουν τελείως, τα αυτιά και τα χείλη μπορεί να διπλασιαστούν σε όγκο. Έντονο οίδημα μπορεί να εκδηλωθεί  στα χέρια, τα πόδια και τα γεννητικά όργανα. Το αγγειοοίδημα όταν εμφανίζεται μόνο στο δέρμα δεν είναι απειλητικό για τη ζωή. Απειλητικό γίνεται όταν εκδηλωθεί εσωτερικά  για παράδειγμα στη γλώσσα ή τον λαιμό καθώς τότε μπορεί να προκαλέσει ασφυξία.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, η κνίδωση και το αγγειοοίδημα μπορεί να είναι συμπτώματα μιας απειλητικής για τη ζωή κατάστασης  που ονομάζεται αναφυλαξία. Τότε  η κνίδωση και το αγγειοοίδημα έχουν αιφνίδια εμφάνιση και συνοδεύονται από άλλα συμπτώματα όπως:

  • Λιποθυμία
  • Δυσκολία στην αναπνοή Δύσπνοια
  • Σφίξιμο στο λαιμό
  • Οίδημα στη γλώσσα
  • Βράχνιασμα στη φωνή
  • Πόνο στην κοιλιά, έμετο, διάρροια

Υπάρχουν παιδιά, που εκδηλώνουν κνίδωση, αγγειοοίδημα ή και αναφυλαξία μετά από έντονη σωματική προσπάθεια.  

Γ.  Αλλεργία σε υμενόπτερα

Όταν ένα έντομο μας τσιμπήσει συνήθως στην  περιοχή δημιουργείται κοκκινίλα, πρήξιμο και φαγούρα. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι (ευτυχώς η εξαίρεση) είναι πραγματικά αλλεργικοί σε τσιμπήματα εντόμων και μπορεί να αναπτύξουν μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή αντίδραση που τη λέμε αναφυλαξία (αναφυλακτικό ή αλλεργικό σοκ) .

Τα συμπτώματα της αναφυλαξίας μπορεί να περιλαμβάνουν δύο ή περισσότερα από τα παρακάτω:

  • Κνησμός (φαγούρα) και εξανθήματα,
  • πρήξιμο στο λαιμό ή τη γλώσσα,
  • δυσκολία στην αναπνοή,
  • ζάλη, θολούρα στην όραση, βουητό στην ακοή
  • κράμπες στο στομάχι, ναυτία ή διάρροια
  • ταχυκαρδία

Σε σοβαρές περιπτώσεις, ταχεία πτώση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να οδηγήσει σε σοκ και απώλεια της συνείδησης.

Η αναφυλαξία είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση και μπορεί να αποβεί μοιραία.

 Αν έχετε αυτά τα συμπτώματα μετά από ένα τσίμπημα εντόμου, ζητήστε επειγόντως ιατρική βοήθεια.

Μετά από την αντιμετώπιση του οξέος επεισοδίου θα πρέπει να απευθυνθείτε  σε αλλεργιολόγο, για να μάθετε πώς να μείνετε ασφαλείς στο μέλλον.

Χρήσιμες Συμβουλές

  • Η μέλισσα και τα διάφορα είδη σφήκας είναι κατά κανόνα οι υπεύθυνοι.
  • Μείνετε μακριά! Τα έντομα είναι πιο πιθανό να τσιμπήσουν αν ενοχλούνται.
  • Φωλιές εντόμων κοντά στο σπίτι ή στο σχολείο, πρέπει να καταστρέφονται από κάποιον ειδικό.
  • Τα έντομα είναι ιδιαίτερα επιθετικά σε θερμό και υγρό περιβάλλον και ιδιαίτερα τις απογευματινές ώρες.
  • Αν τα έντομα πετούν γύρω σας ηρεμήστε και απομακρυνθείτε αργά χωρίς απότομες κινήσεις.
  • Αποφύγετε έντονα χρωματιστά ρούχα και αρώματα όταν βρίσκεστε στην εξοχή.
  • Η μυρωδιά των τροφίμων προσελκύει τα έντομα, να είστε προσεκτικοί σε εξωτερικούς με το μαγείρεμα, το φαγητό ή πίνοντας γλυκά ποτά όπως χυμό.
  • Προσοχή στα έντομα μέσα στα καλαμάκια ή κουτάκια αναψυκτικών.
  • Κρατήστε τα τρόφιμα κλειστά μέχρι να καταναλωθούν.
  • Να έχετε πάντα μαζί τα φάρμακα έκτακτης ανάγκης και την ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ (Anapen?) αν έχετε ήδη διάγνωση αλλεργίας σε τσίμπημα.
  • Σε περίπτωση έντονης αντίδρασης είναι απαραίτητο να υπάρχει ταυτότητα αλλεργίας και γραπτές οδηγίες αντιμετώπισης επεισοδίου

Παιδιά με αλλεργία σε σφήκα ή μέλισσα μπορούν να ξεκινήσουν ειδική θεραπεία απευαισθητοποίησης,  με σκοπό να ξεπεράσουν την αλλεργία τους στα έντομα, και να μην κινδυνεύουν  σε επόμενα τσιμπήματα.

Δ.  Αλλεργία σε τροφές

Ένα ποσοστό 4 έως 7% των παιδιών σχολικής ηλικίας παρουσιάζουν αλλεργία σε τροφές  και 20% των αντιδράσεων αυτών συμβαίνουν στο σχολείο. Γάλα, αυγό, σιτηρά, ξηροί καρποί, ψάρι και θαλασσινά είναι οι τροφές που προκαλούν συνήθως αλλεργία

Το πρόβλημα είναι συχνότερο στους παιδικούς σταθμούς, καθώς στις μικρότερες ηλικίες οι τροφικές αλλεργίες είναι συχνότερες, τα παιδιά συχνά σιτίζονται στο σχολείο και τα μικρά παιδιά αδυνατούν να προστατεύσουν απόλυτα τον εαυτό τους.  Οι γονείς  καλό είναι να έχουν άμεσο έλεγχο του κολατσιού και του γεύματος  που θα δώσουν στο παιδί, και να ενημερώνουν τους εκπαιδευτικούς για το πρόβλημα και τον τρόπο αντιμετώπισης πιθανού επεισοδίου.

 Για τα μεγαλύτερα παιδιά σχολικής ηλικίας προστασία σημαίνει εκπαίδευση του παιδιού και της οικογένειας ώστε:

  • να κατανοήσει τη σοβαρότητα του προβλήματος,
  • να ενημερωθεί αναλυτικά για τις τροφές στις οποίες έχει αλλεργία,
  • να διαβάζει τα συστατικά στις ετικέτες όλων των έτοιμων τροφών,
  • να μην ανταλλάσει και να μη μοιράζεται τρόφιμα με τους συμμαθητές,
  • να μη μαζεύει και να μην παίζει με υπολείμματα τροφών,
  • να πλένει πάντα τα χέρια του με σαπούνι, πριν και μετά το φαγητό.

Να ετοιμάζεται από την οικογένεια φαγητό από το σπίτι, όταν δεν είναι δυνατόν να καθορίζεται ακριβώς η σύσταση και το περιεχόμενο των τροφίμων που παρέχονται από τα σχολικά κυλικεία.

Σε περίπτωση αντίδρασης, επανεξετάστε την τακτική και τις διαδικασίες με τον υπεύθυνο του σχολείου, τον γιατρό και το παιδί (εάν η ηλικία το επιτρέπει).

Εκπαιδεύστε το παιδί να ρυθμίζει μόνο του το πρόβλημα της αλλεργίας του, υποδεικνύοντας:

  • ασφαλείς, ύποπτες και απαγορευμένες τροφές,
  • τρόπους να αποφεύγει έκθεση σε ύποπτες τροφές,
  • συμπτώματα αλλεργικής αντίδρασης,
  • πώς να διαβάζει τις ταμπέλες των τροφίμων (εάν η ηλικία το επιτρέπει).
  • πώς και πότε να ενημερώνει έναν ενήλικα, πώς πιθανόν υπάρχει πρόβλημα αλλεργίας,

Υποχρεώσεις του σχολείου

  • Επανελέγξετε τον ιατρικό φάκελο του μαθητή
  • Μην αποκλείετε τους αλλεργικούς σε τροφές ασθενείς από σχολικές δραστηριότητες εξ' αιτίας της τροφικής τους αλλεργίας.
  • Βεβαιωθείτε πως όλο το προσωπικό που συνεργάζεται με τον μαθητή σε τακτική βάση, κατανοεί την επικινδυνότητα της τροφικής αλλεργίας, μπορεί να αναγνωρίσει τα συμπτώματα, ξέρει τι να κάνει σε περίπτωση επείγοντος περιστατικού, και συνεργάζεται με το υπόλοιπο προσωπικό του σχολείου ώστε να αποκλειστεί η χρήση των επικίνδυνων τροφικών αλλεργιογόνων από το γεύμα του αλλεργικού μαθητή.
  • Βεβαιωθείτε ότι το set επείγουσας αντιμετώπισης είναι διαθέσιμο. Διατηρείτε τα φάρμακα σε θέση ασφαλή, εύκολα προσιτή για το προσωπικό του σχολείου.
  • Εκπαιδεύσετε τον οδηγό του σχολικού λεωφορείου ώστε να αναγνωρίζει τα συμπτώματα πιθανής αντίδρασης και να γνωρίζει τι πρέπει να κάνει σε περίπτωση αντίδρασης.
  • Απαγορεύστε το φαγητό στα σχολικά λεωφορεία με εξαίρεση ειδικές ανάγκες (ειδικές περιπτώσεις)
  • Συζητήστε σε εκπαιδευτικές συναντήσεις με την οικογένεια του παιδιού ώστε να αποφασίσετε τη κατάλληλη στρατηγική για τον έλεγχο της τροφικής αλλεργίας.
  • Λάβετε την προειδοποίηση ή τις οδηγίες για ένα αλλεργικό παιδί σοβαρά υπ' όψιν.

 

Υποχρεώσεις του μαθητή

  • Μην ανταλλάζεις τροφές με άλλους
  • Μην τρως τίποτε εάν δεν γνωρίζεις το περιεχόμενο ή δεν γνωρίζεις αν περιέχει κάποιο ύποπτο αλλεργιογόνο.
  • Ενημέρωσε έναν ενήλικα αμέσως εάν έφαγες κάτι που πιστεύεις πως ίσως περιέχει την αλλεργιογόνο τροφή

ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ: ΑΝ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΙ ΠΕΡΙΕΧΕΙ, ΔΕΝ ΤΟ ΤΡΩΩ!

«Οι γονείς, εφόσον το παιδί τους είναι αλλεργικό σε κάποιους παράγοντες θα πρέπει να ενημερώσουν στους δασκάλους στο σχολείο και έχουν πάντα στη τσάντα του παιδιού τα φάρμακα που χρησιμοποιούν. Οι εκπαιδευτικοί από την πλευρά τους θα πρέπει να μάθουν να αναγνωρίζουν τα συμπτώματα ενός αλλεργικού σοκ και μιας κρίσης άσθματος και ανάλογα να χορηγούν στα παιδιά την αδρεναλίνη με ειδικό στυλό ή τα εισπνεόμενα φάρμακά του.

Η κλινική εικόνα του αλλεργικού σοκ εξελίσσεται γρήγορα. Μέσα σε λίγα λεπτά το παιδί παρουσιάζει εξανθήματα, οίδημα, δύσπνοια, συριγμό, έντονη φαγούρα στα άκρα και τα αυτιά, ναυτία, έμετο, ζάλη ή και απώλεια αισθήσεων. Η εξέλιξη είναι γρήγορη. Ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να βάλει το παιδί σε ύπτια θέση με τα πόδια ψηλά και να απομακρύνει τον αλλεργιογόνο παράγοντα π.χ. αν είναι τρόφιμο να αφαιρέσει τα υπολείμματα από το στόμα του παιδιού ή αν είναι από τσίμπημα μέλισσας να αφαιρέσει αμέσως το κεντρί, να κάνει την ένεση αδρεναλίνης ακόμη και πάνω από τα ρούχα, να καλέσει το ΕΚΑΒ και να ζητήσει οδηγίες μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο»

Η πρόληψη και η σωστή φροντίδα βοηθά να συμβιώνουμε με τις αλλεργίες μας και όχι να υποφέρουμε από αυτές!!!!!!!!!!!!!

 

Η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς είναι έντονα αγχωτική περίοδος για τους γονείς παιδιών με αλλεργίες, όπως άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα, κνίδωση, αγγειοοίδημα, τροφική αλλεργία, έκζεμα/ατοπική δερματίτιδα, κ.α.

  • 1 στα 4 παιδιά στην Ευρώπη εμφανίζει κάποια αλλεργική πάθηση, με μεγάλη πιθανότητα την εκδήλωσή της στο σχολείο.
  • Το 20% των αλλεργικών τροφικών αντιδράσεων συμβαίνει στο σχολικό περιβάλλον,
  • ενώ το 10% των παιδιών θα παρουσιάσει τουλάχιστον 1 ασθματική κρίση.
  • Το 15% των παιδιών ηλικίας 14 ετών έχουν ήδη διαγνωσμένες 2 ή περισσότερες αλλεργικές νόσους.
  • Τα 2/3 των σχολείων έχουν 1 τουλάχιστον παιδί σε κίνδυνο εμφάνισης αναφυλακτικού (αλλεργικού) σοκ.

 

Οι αναπνευστικές (ρινίτιδα, επιπεφυκίτιδα, άσθμα) και οι δερματικές αλλεργίες (κνίδωση, αγγειοοίδημα, έκζεμα) είναι από τις συχνότερες αιτίες απουσιών, από τις συχνότερες αιτίες μειωμένης επικέντρωσης της προσοχής, μειωμένης μνήμης και απόδοσης στο σχολείο, από τις κυριότερες αιτίες αποχής από σχολικές εκδρομές, αθλητικές και λοιπές δραστηριότητες και από τις σοβαρότερες αιτίες επείγουσας αντιμετώπισης στο σχολείο.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να ανησυχείτε ως γονείς, όμως τα πάντα μπορούν να ελεγχθούν και να ρυθμιστούν με την κατάλληλη συνεργασία του αλλεργιολόγου, των γονέων, των εκπαιδευτικών και φυσικά του ίδιου του παιδιού! Η σωστή και έγκαιρη ενημέρωση, η ορθή προετοιμασία, η τακτική επικοινωνία και η αποβολή του υπερβολικής ανησυχίας θα επιφέρουν τα βέλτιστα αποτελέσματα για μια υγιή και ασφαλή σχολική χρονιά!

 

Ποιες αλλεργικές εκδηλώσεις μπορούν να εμφανιστούν στο σχολείο;

  • Κρίση βρογχικού Άσθματος
  • Επιδείνωση Ατοπικής Δερματίτιδας/ Εκζέματος
  • Αλλεργική Ρινίτιδα/Επιπεφυκίτιδα
  • Τροφική αλλεργία
  • Κνίδωση/ Αγγειοοίδημα
  • Αλλεργική αντίδραση σε τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας
  • Αναφυλακτικό (Αλλεργικό) σοκ.

 

 

Αλλεργιογόνα & Ερεθιστικοί παράγοντες που προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις στο σχολείο:
  • Ακάρεα σκόνης κλειστών χώρων

Μικροσκοπικά ζωύφια των κλειστών χώρων, με σκόνη και υγρασία. Οι σχολικοί χώροι θα πρέπει να είναι ευάεροι, καθαροί και τακτοποιημένοι για να μειώνεται το φορτίο των ακάρεων. 

  • Μύκητες (μούχλα)

Εμφανίζονται σε υγρούς και θερμούς χώρους (σχολικές αίθουσες, γυμναστήρια, κλιματιστικά, τουαλέτες).  Οι υπεύθυνοι του σχολείου θα πρέπει να φροντίσουν για την κάλυψη και επιδιόρθωση των βλαβών που οδηγούν στην εμφάνιση των μυκήτων ( σωληνώσεις, ραγή κτηριακού σκελετού, κακός αερισμός, απολύμανση κ.α.)

  • Γύρεις

Την περίοδο της γυρεοφορίας, κυρίως άνοιξη και φθινόπωρο, πληθώρα γύρεων κατακλύζει την ατμόσφαιρα. Τα ανοιχτά παράθυρα και πόρτες,  τα φυτά εσωτερικού χώρου, οι σχολικές δραστηριότητες σε ανοιχτούς χώρους ή στην ύπαιθρο την άνοιξη ή/και το φθινόπωρο επιδεινώνουν σημαντικά τα αλλεργικά συμπτώματα.

  • Επιθήλια ζώων του σχολείου ή κατοικίδιων που μεταφέρονται με τα ρούχα και τα παπούτσια των μαθητών. Τα αλλεργιογόνα των ζώων υπάρχουν στο τρίχωμα (πρωτίστως), στο σάλιο και στα ούρα τους και μπορούν να προκαλέσουν κνησμό, εξανθήματα, επιπεφυκίτιδα, ρινική συμφόρηση, καταρροή, φτάρνισμα, βήχα, δύσπνοια, κ.α.
  • Μύκητες

Μικροοργανισμοί που αναπτύσσονται σε υγρά, θερμά ή/και σκοτεινά μέρη. Οι μύκητες μπορούν να προκαλέσουν έντονα ή/και επίμονα αλλεργικά συμπτώματα, κυρίως από το αναπνευστικό (ρινίτιδα, ρινοπαραρρινοκολπίτιδα, άσθμα) ή και επιμονή εκζέματος/ατοπική δερματίτιδα. Βεβαιωθείτε ότι οι σχολικοί χώροι είναι καθαροί, χωρίς εστίες μούχλας και δεν υπάρχει διαφυγή νερού από τις σωληνώσεις ή τις σκεπές – ταράτσες του κτιρίου.

  • Τροφές

 Κυρίως: γάλα, αυγό, δημητριακά, ξηροί καρποί, σόγια. Στο σχολείο η συχνότερη αιτία οξέων αλλεργικών αντιδράσεων είναι το πρόχειρο φαγητό. Οι αλλεργικοί ασθενείς θα πρέπει να είναι ενημερωμένοι και εκπαιδευμένοι στην αναγνώριση και αποφυγή των αλλεργιογόνων τροφών και στη θεραπευτική αντιμετώπιση οξέων αλλεργικών αντιδράσεων. Ορθότερο είναι τα γεύματα να παρασκευάζονται ελεγχόμενα, όλα στο σπίτι και να προσφέρονται στο αλλεργικό παιδί, συνοδευόμενα πάντα με την οδηγία να μην ανταλλάσσει τα δικά του με τα γεύματα των άλλων παιδιών και να μην αγοράζει από το κυλικείο τρόφιμα με δυνητικά κρυφά ή φανερά αλλεργιογόνα στα οποία είναι ευαισθητοποιημένο. 

  • Άσκηση

Συχνά η άσκηση μπορεί να προκαλέσει έξαρση αλλεργικής ρινίτιδας, άσθματος με βήχα, δύσπνοια, αίσθημα πίεσης στο στήθος, έξαρση κνίδωσης και σπάνια αλλεργικό σοκ.

  • Σκόνη κιμωλίας

Ερεθιστική ουσία,  που προκαλεί εξάρσεις άσθματος ή ρινίτιδας. Μαθητές με αλλεργία πρέπει να πλένουν καλά τα χέρια τους μετά την επαφή με κιμωλία.

  • Γομολάστιχα λάτεξ (φυσικό καουτσούκ).
  • Υλικά χειροτεχνιών και γραφής.

 

Χρήσιμες Συμβουλές για τους Γονείς:

  • Πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς επισκεφθείτε τον αλλεργιολόγο του παιδιού σας. Είναι απαραίτητος ο επανέλεγχος, η νέα εξέταση του παιδιού σας και η χορήγηση νέων οδηγιών, ανάλογα με τα νέα δεδομένα – μην ξεχνάτε: η αλλεργία είναι εξελικτική νόσος.
  • Αφιερώστε χρόνο και ενημερώστε τους εκπαιδευτικούς του παιδιού σας για το πρόβλημα υγείας του. Αν έχετε γραπτές οδηγίες από τον αλλεργιολόγο σας, χορηγήστε ένα αντίγραφο και στους εκπαιδευτικούς του σχολείου σας.
  • Να συζητάτε με το παιδί σας τακτικά, με σοβαρότητα και χωρίς πανικό, για τους παράγοντες που μπορούν να πυροδοτήσουν μια αλλεργική αντίδραση.
  • Ελέγχετε και ενθαρρύνετε το παιδί σας στη λήψη της συστηματικής ρυθμιστικής αγωγής του. Προτρέψτε το να απευθυνθεί άμεσα στους εκπαιδευτικούς του αν αισθανθεί ότι εμφανίζονται συμπτώματα αλλεργίας ή επιδεινώνονται τα ήδη υπάρχοντα.
  • Ενημερώστε το προσωπικό του κυλικείου και τους εκπαιδευτικούς για τις τροφικές αλλεργίες του παιδιού σας και την αναγκαιότητα της αποφυγής τους. Ενημερώστε και εκπαιδεύστε τους εκπαιδευτικούς του στη χρήση της αυτοενιέμενης ένεσης αδρεναλίνης (Anapen), της μόνης άμεσης αντιμετώπισης του αναφυλακτικού σοκ που σώζει τη ζωή.
  • Ενημερώστε το γυμναστή για το άσθμα ή τις λοιπές σχετιζόμενες με την άσκηση αλλεργικές αντιδράσεις του παιδιού σας και ζητήστε του να σας ενημερώνει για τυχόν εξάρσεις του.
  • Να ενημερώνετε πάντα τον αλλεργιολόγο σας για την πορεία της υγείας του παιδιού σας, την αποτελεσματικότητα της πιθανής ρυθμιστικής αγωγής και τις εξάρσεις των αλλεργικών νόσων του.
  • Βεβαιωθείτε ότι το «σχέδιο αντιμετώπισης» οξέος επεισοδίου, όπως και τα φάρμακα βρίσκονται πάντα μέσα στην τσάντα του παιδιού σας.

 

 

Η υπεύθυνη συνεργασία του σχολείου, της οικογένειας και του θεράποντα αλλεργιολόγου έχουν σαν αποτέλεσμα ένα υγιές και ασφαλές περιβάλλον για το αλλεργικό παιδί.

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΒΟΥΡΓΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, ΑΛΛΕΡΓΙΟΛΟΓΟΣ.

 

 

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ or Sign up